fbpx

Een klik met de fotograaf, is belangrijker
dan een klik van de camera

Even voorstellen!

Hoi! Ik ben Kristie. De Familiejournalist.

Als fotograaf verstop ik me het liefst achter de camera. Maar stiekem vind ik het ook wel heel leuk om foto’s van mezelf terug te zien. Geen portretjes waarop ik twijfelachtig glimlachend de camera in kijk. Maar wel: foto’s waarop ik mezelf zie genieten met mijn zoontje Jack, of mijn man Bart. En natuurlijk ben ik ook wel eens onzeker over mijn uiterlijk. 

Maar de tijd van mijn buik inhouden als er foto’s gemaakt worden, is voorbij! Ik richt mijn aandacht namelijk liever op mijn gezin. Want als je connectie maakt met de mensen van wie je houdt, dan zie je de liefde. En die liefde vult de foto dan zodanig dat er voor imperfecties geen ruimte meer is.

 

Fotograaf, schrijver, moeder en vrouw

Behalve De Familiejournalist ben ik natuurlijk ook nog gewoon Kristie. Een 29-jarige vrouw en moeder. Samen met mijn man Bart, mijn zoontje Jack, onze hond Sam en ons konijn Paco woon ik sinds kort in Mierlo-Hout. Ik werk parttime in mijn bedrijf en de andere dagen ben ik lekker thuis met onze ontdeugende, maar vooral heel lieve Jack. 

Ik geniet het meest als ik op de bank zit met een goede serie. Met mooi weer lekker naar buiten, wandelen met onze hond Sam of spelen in de speeltuin vind ik heerlijk. Ook kan ik enorm genieten van een warm bad, een gezellig etentje en een dagje naar de Dierentuin of Efteling bijvoorbeeld. Muziek is voor mij heel waardevol. Het kan me opvrolijken, kracht geven of gewoon lekker laten ontspannen. Het helpt me ook enorm tijdens m’n wekelijkse workout om vol te houden. 

Foto’s maken begon als een hobby en daar geniet ik nog steeds heel erg van. Tegenwoordig maak ik buiten mijn werk de meeste foto’s van mijn zoontje (welke moeder niet? haha), maar een mooie natuurfoto op vakantie, of een gaaf dierenportret maken me ook heel blij in mijn vrije tijd. Daarnaast heb ik altijd heel veel gelezen. Ik maak er tegenwoordig te weinig tijd voor vrij, maar een goed boek vind ik nog steeds heerlijk. 

Mijn achtergrond als journalist

Na mijn HBO-studie journalistiek ben ik begonnen als freelancer. In het medialandschap was het -als pas afgestudeerde- niet gemakkelijk om een vaste baan te vinden. Ik heb als journalist voornamelijk geschreven voor lokale kranten. Als zelfstandige had ik vrijheid en afwisseling en dat beviel me heel goed.  Ik schreef voornamelijk verhalen van ‘gewone’ mensen, die het niet gewend zijn om in de schijnwerpers te staan. Dat vond ik het leukst. Ik kwam op plekken binnen waar ik al heel vaak langs gefietst was, maar waar ik nog niets over wist. Ik sprak én fotografeerde mensen die heel gewoon waren, maar toch heel bijzonder. En zo leerde ik dat ieder mens een mooi verhaal heeft, dat het waard is om verteld te worden. 

Enkele jaren later kwam er een vaste baan bij een lokale krant op mijn pad, waar ik 2,5 jaar met heel veel plezier gewerkt heb. In mijn zwangerschapsverlof, net bevallen van mijn zoontje Jack, besloot ik dat dit leven niet langer bij me paste. Als journalist moet je 24/7 alert zijn op nieuws. Het is een vluchtig bestaan waarin alles aandacht verdient, maar slechts tot de deadline nadert. Vandaag geschreven is volgende week (vaak) alweer vergeten. Dat vond ik lastig te combineren met mijn jonge moederschap. Ik koos ervoor om weer als fotograaf aan de slag te gaan. Mijn bedrijf nieuw leven in de blazen. Herinneringen maken voor het leven. Momenten vastleggen die niet alleen nu, maar zeker ook over twintig jaar heel waardevol zijn. Maar toch weer met die ‘gewone’ mensen. Die allemaal zo’n bijzonder en mooi verhaal te vertellen hebben. 

Twee talenten die elkaar versterken

Hoe zeer ik geniet van het fotograferen. Toch ben ik ook een geboren schrijver. En daarom ontstond het idee om mijn twee grootste krachten te combineren. Dat deed ik bij de krant ook al. Maar als De Familiejournalist, ga ik dat nu op een heel andere manier doen. Met een doelgroep die het dichtst bij mezelf staat in deze fase van mijn leven; jonge gezinnen. 

De kracht van woorden en beeld samen hoef ik niet meer te bewijzen. Kranten en tijdschriften zijn er groot mee geworden. Want hoewel een foto soms meer kan zeggen dan 1000 woorden, kunnen de juiste woorden een foto nog veel meer betekenis geven. En dat is mijn doel als de familiejournalist; het verhaal van jullie gezin vertellen. Herinneringen vastleggen voor het leven. Niet alleen in beeld, maar ook in woorden. Een album dat jullie leven laat zien zoals het op dit moment is.

Vaak met plezier en een lach. Maar soms ook met een traan omdat een kindje even geen zin heeft in een foto of omdat je ontroerd bent door liefde. Mijn verleden als journalist is niet alleen heel waardevol voor het schrijven van mooie teksten in het album. Ook als jij kiest voor een album met alleen maar foto’s, omdat dit nu eenmaal beter bij jullie past, is mijn journalistieke achtergrond zeker van meerwaarde. 

Mijn stijl van fotograferen is namelijk een mix van journalistiek en lifestyle. Ik leg de dingen vast zoals ze komen. Ik leg mijn focus niet op het poseren en styleren, maar mijn fotoshoots gaan zoals ze gaan. Maar op de momenten dat het kan, grijp ik wel (minimaal) in om er het mooist mogelijke shot uit te halen. Zo hebben jullie niet alleen een mooie weergave van hoe jullie leven er op dit moment uit ziet, maar bezorg ik jullie óók foto’s die je met trots kunt ophangen aan de muur. Het beste van twee werelden; dat is wat je mag verwachten van De Familiejournalist. 

Schuiven naar boven